Antocyjany a ryzyko ch. Alzheimera

Ryzyko rozwoju ch. Alzheimera a antocyjany w diecie.

Choroba Alzheimera jest postępującym zaburzeniem neurodegeneracyjnym powodującym utratę pamięci i pogorszenie funkcji poznawczych, spowodowanym m.in akumulacją białka tau i β-amyloidu. Obecność bisfenolu, związku zawartego w plastiku (np. w butelkach), wiązana jest z rozwojem choroby ze względu na jego neurotoksyczne działanie. Komórkom nerwowym podano antocyjany, a następnie bisfenol. W efekcie, zamiast uszkodzenia zaobserwowano wzrost i różnicowanie neuronów, zmniejszyła się również ilość białka tau. (S Suresh Mol Neurobiol 2024). Inne badanie wykazało, że cyjanidyno-3 glukozyd ( dokładnie taka forma antocyjanów jest w jagodzie kamczackiej) i jego metabolity zmniejszały akumulację β-amyloidu, działały przeciwzapalnie i zmniejszały uszkodzenie neuronów (Z Zhu J Food Sci 2022). Antocyjany mają więc potencjał neuroprotekcyjny w zaburzeniach prowadzących do ch. Alzheimera.

Badania na komórkach potwierdzają się w wynikach epidemiologicznych. W 20-letnim amerykańskim badaniu u seniorów spożycie antocyjanów na poziomie 16 mg/dzień wiązało się z najniższym ryzykiem rozwoju ch. Alzheimera. Taka ilość obniżyła ryzyko 4x w porównaniu z dietą o niskiej zawartości antocyjanów (Shishtar E, Am J Clin Nutr 2020). W badaniu przeprowadzonym w Nowej Zelandii u seniorów z pierwszymi objawami zaburzeń pamięci, grupa spożywająca dużo antocyjanów (jagody, czerwone wino, winogrona), powyżej 10 mg dziennie, była w stanie przypomnieć sobie więcej słów. Wyższa zawartość antocyjanów w diecie wiązała się również z wolniejszym tempem zapominania. ( K Kent Nutrition Research 2022)


Powrót do artykułów